பசி இல்லாத சமூகத்தைப் படைப்பதில் ஆன்மீகத்தின் பங்கு.
“உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே” என்பது மணிமேகலை முதல் வள்ளலார் வரை தொடர்ந்து வரும் அறக்கோட்பாடு. தமிழ் ஆன்மீகத்தில் பசிப்பிணி போக்கலே மிகச்சிறந்த வழிபாடு. வடலூர் வள்ளலார் ஏற்றிய ‘தருமச்சாலை’ அடுப்பு 150 ஆண்டுகளைக் கடந்தும் இன்றும் அணையாமல் எரிந்துகொண்டிருப்பது உலகிலேயே ஒரு தனித்துவமான ஆன்மீகப் புரட்சி.
பல பெரும் ஆலயங்கள் மற்றும் மடங்கள் தினசரி ஆயிரக்கணக்கான ஏழை எளிய மக்களுக்குத் தரமான உணவு வழங்குகின்றன. “மக்களின் பசி தீர்ப்பதே மகேசன் சேவை” என்ற கோட்பாடு, ஆன்மீகத்தை வெறும் சடங்குகளிலிருந்து விடுவித்துச் சமூகச் சேவையாக மாற்றியது. ஒரு மனிதன் பசியோடு இருக்கும்போது அவனுக்குத் தத்துவம் புரியாது, உணவுதான் முதல் தேவை என்பதை உணர்ந்த ஆன்மீகமே உண்மையானது.