இயற்கை வழிபாடும் பல்லுயிர் பாதுகாப்பும்.
நமது முன்னோர்கள் இயற்கையைப் போற்றிய விதம் வியப்பிற்குரியது. ஒவ்வொரு கோயிலுக்கும் ஒரு ‘தல விருட்சம்’ ஒதுக்கப்பட்டது. அது அந்த மண்ணின் பூர்வீக மரம் என்பதை உறுதி செய்தார்கள். இதன் மூலம் அரிய வகை மரங்கள் அழியாமல் பாதுகாக்கப்பட்டன. அதேபோல், விலங்குகளைத் தெய்வங்களின் வாகனங்களாக உருவகப்படுத்தியது, காடுகளையும் வனவிலங்குகளையும் மனிதன் நேசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே.
பாம்பை வணங்குவதும், ஆலமரத்தைப் போற்றுவதும் வெறும் மூடநம்பிக்கை அல்ல; அவை ஒரு சூழலியல் பாதுகாப்பு முறை. “இயற்கையைத் துன்புறுத்துவது இறைவனைத் துன்புறுத்துவதற்குச் சமம்” என்ற கோட்பாட்டைப் புராணங்களின் வழியாக நம் முன்னோர்கள் புகட்டினர். இன்றைய புவி வெப்பமயமாதல் காலத்தில், இந்தச் ‘சுற்றுச்சூழல் ஆன்மீகம்’ மீண்டும் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.